Men wilde in de twaalfde eeuw een imposante toren bouwen in Pisa op het Piazza dei Miracoli (plein van wonderen).

In 1173 begon de bouw van de toren van Pisa. Vijf jaar later, toen er inmiddels drie verdiepingen gebouwd waren, begon de toren te hellen door de zachte grond. Doordat de inwoners van Pisa in oorlog kwamen met Genua en Florence lag de bouw van de toren voor zo’n 100 jaar stil. Hierdoor had de grond de tijd om te harden. Als de toren wel in één keer afgebouwd zou zijn, was hij absoluut omgevallen. In 1272 werd de bouw van de toren hervat en werd er besloten aan de ene kant meer mortel (een bepaald soort fijn beton) te gebruiken dan aan de andere kant om de scheefheid van de eerste drie verdiepingen te compenseren. Hierna viel de bouw weer voor zo’n 50 jaar stil. Tenslotte werd in 1372 de laatste verdieping gebouwd. Deze werd opnieuw recht gebouwd. Doordat deze verdieping loodrecht is gebouwd is de toren niet alleen scheef geworden, maar ook nog eens krom.

De toren is ondanks de pogingen van de architecten om hem rechter te zetten enkele keren met omvallen bedreigd geweest. Door dure renovaties – de laatste fase van de renovatie kostte maar liefst 28 miljoen euro – is de toren nu gestabiliseerd. De overhelling was in 1993 vierenhalve meter, nu is die teruggebracht naar vier meter.